ESLint x OXLint Eklentisi

eslint-plugin-intlayer, TypeScript'in yakalayamadığı i18n hatalarını tespit eder:

1. Bir sözlüğe hiç eklenmemiş sabit kodlanmış metinler (hardcoded text).
2. Tip kontrolünden geçen ve çalışan ancak Intlayer derleyicisinin optimize edemediği dinamik çağrılar.
3. Ölü içerik (Dead content) — projedeki hiçbir yerin okumadığı sözlükler ve alanlar (isteğe bağlı).

Bilinmeyen sözlük anahtarları, bilinmeyen alan yolları ve eksik yerel ayarlar zaten derleme hataları olduğundan, eklenti bunları tekrar bildirmez.

Kurulum

npm install --save-dev eslint-plugin-intlayer

ESLint 9 veya üzerini gerektirir (flat config). ESLint 10 desteklenir.

Kullanım

Eklenti hem ESLint hem de oxlint üzerinde aynı kurallar ve aynı seçeneklerle çalışır.

{"jsPlugins": ["eslint-plugin-intlayer"],"rules": {  "intlayer/no-raw-text": "warn",  "intlayer/static-dictionary-key": "error",  "intlayer/no-dynamic-field-access": "error",  "intlayer/enforce-adapter-import": "warn"}}

Yapılandırmalar (Configs)

recommended, no-raw-text kuralını kasıtlı olarak warn seviyesinde tutar: bunu mevcut bir kod tabanına yöneltmek tüm çevrilmemiş dizeleri aynı anda ortaya çıkarır ve bu durum derlemenizi ilk günden bozmamalıdır.

enforce-adapter-import varsayılan olarak kapalıdır — istiyorsanız açıkça etkinleştirin.

no-unused-content, strict dahil tüm yapılandırmalarda kapalıdır. Intlayer yapılandırmanızı okuyan ve kaynak dosyalarınızı diskten tarayan tek kuraldır; bu nedenle açılması, bir ön ayarın sizin yerinize yapmasından ziyade bilinçli bir seçim olmalıdır.

Kurallar

no-raw-text

Bir sözlükte bildirilmemiş kullanıcıya yönelik metinleri bildirir. intlayer extract ile aynı algılamayı kullanır; bu nedenle marka adları, CSS sınıfları ve teknik tanımlayıcılar yoksayılır.

// ✗ Bildirildi<h1>Welcome to our documentation</h1><input placeholder="Enter your email address" />// ✓ Sorunsuzconst { title } = useIntlayer("home");<h1>{title}</h1>

İçerik bildirim dosyaları (*.content.ts, …) atlanır.

Tüm bir dosyayı tek seferde düzeltmek için npx intlayer extract komutunu çalıştırın ve derleyicinin dizeleri sizin için bir sözlüğe taşımasına izin verin.

Seçenekler

static-dictionary-key

Sözlük anahtarının bir dize sabiti olmasını gerektirir.

Derleyici, bir sözlüğü yalnızca çağrı noktasında anahtarı doğrudan okuyabildiğinde önceden yükleyebilir. Hesaplanmış bir anahtarla optimizasyonu sessizce atlar ve bunun yerine her sözlüğü paketler.

// ✗ BildirildiuseIntlayer(dictionaryKey);useIntlayer(`home-${suffix}`);getTranslations({ namespace: page });// ✗ Değişken hala bir dize sabiti değildirconst key = "home";useIntlayer(key);// ✓ SorunsuzuseIntlayer("home");getTranslations({ namespace: "home" });

Bu durum useIntlayer, getIntlayer ve tüm uyumluluk bağdaştırıcıları (useTranslation, useTranslations, formatMessage, <FormattedMessage id>, <Trans i18nKey>, …) için geçerlidir.

no-dynamic-field-access

Bir sözlükten okuduğunuz alanın statik olarak bilinmesini gerektirir.

Derleyici, kullanıldığını görmediği alanları kaldırır. Hesaplanmış bir erişim onun için görünmezdir, bu nedenle okuma işlemi çalışma zamanında undefined döndürebilir.

// ✗ Bildirildiconst content = useIntlayer("home");content[fieldName];const t = useTranslations("home");t(messageKey);// ✓ Sorunsuzcontent.title;content["title"];content.items[0];t("hero.title");

enforce-adapter-import

Orijinal paket yerine @intlayer/* uyumluluk bağdaştırıcısını tercih eder. Orijinal paket yalnızca paketleyici takma adı yapılandırıldığında Intlayer'a çözümlenir; bağdaştırıcı her zaman çözümlenir. --fix ile otomatik düzeltilebilir.

// ✗ Bildirildiimport { useTranslation } from "react-i18next";import { getTranslations } from "next-intl/server";// ✓ Sorunsuzimport { useTranslation } from "@intlayer/react-i18next";import { getTranslations } from "@intlayer/next-intl/server";

no-unused-content

Varsayılan olarak kapalıdır. Projenizdeki hiçbir yerin okumadığı içeriği ve birden fazla yerde bildirilen sözlük anahtarlarını bildirir.

export default {  key: "home", // ✗ Projede hiçbir çağıran "home" istemediğinde bildirilir  content: {    title: t({ tr: "Başlık", en: "Title" }),    // ✗ `hero` alanını hiçbir şey okumadığında bildirilir    hero: {      subtitle: t({ tr: "Alt Başlık", en: "Subtitle" }),    },  },};

Diğer kuralların aksine, bu kural yalnızca önündeki dosyadan karar veremez — bir alan yalnızca tüm projeye göre kullanılmamış sayılır. Bir lint çalıştırmasının ilk içerik bildiriminde Intlayer yapılandırmanızı yükler, bu yapılandırmanın bildirdiği kaynak dosyaları (build.traversePattern, compiler.transformPattern) tarar ve @intlayer/lsp ile VS Code uzantısındaki "kullanılmayan" üstü çizili metni destekleyen aynı kullanım çözümleyicisini çalıştırır. Sonuç cacheTtl milisaniye boyunca önbelleğe alınır, böylece tarama dosya başına değil çalıştırma başına bir kez gerçekleşir.

Seçenekler

Uzun süre çalışan bir düzenleyici sunucusundan lint işlemi yaparken ve düzenlemelerinizin daha erken yansımasını istediğinizde cacheTtl değerini düşürün; tek bir lint çalıştırması bir monorepodaki birkaç Intlayer projesini kapsadığında baseDir değerini ayarlayın.

Sessiz kalmaya meyillidir. Buradaki yanlış bir pozitif sonuç bir çeviriyi silebilir; bu nedenle sözlük analizin izleyemeyeceği bir şekilde kullanıldığında hiçbir şey bildirilmez: içerik nesnesinin bir bütün olarak aktarılması, ondan bağlanan bir çevirici işlevi (const t = useTranslations("home")), doğrudan içe aktarma yoluyla ulaşılan bir bildirim (useDictionary(myDictionary)), başka bir sözlükten bir nest() veya bir yayma (spread) operatörü ile kapsamlı olmaktan çıkarılan bir alan listesi. Tek dosyalı bileşenler (.vue, .svelte, .astro), komut dosyası blokları burada ayrıştırılmadığı için bahsettikleri sözlüklerin her alanını kullanıyor sayılır.

reportDuplicateKeys, derlemenin .intlayer/ altına yazdığı birleştirilmemiş sözlükleri okur, bu nedenle proje en az bir kez derlenene kadar sessiz kalır. Bir anahtarı paylaşan iki bildirim birleştirilir ve bu meşru bir kalıptır — bu raporlama mekanizması, her iki tarafta tanımlanan bir alanın sessizce iki değerden yalnızca birini koruması nedeniyle mevcuttur.

Çözümleyici, ESM olarak dağıtılan @intlayer/lsp paketinden yüklenir. Bu nedenle kural, bir ES modülünü require() edebilen bir Node sürümüne ihtiyaç duyar — Node 20.19+ veya 22.12+. Daha eski sürümlerde lint çalıştırmasını başarısız kılmak yerine hiçbir şey bildirmez.

Çerçeveler (Frameworks)

Her kural, Vue, Svelte ve Angular şablonları dahil olmak üzere tüm Intlayer entegrasyonlarında çalışır. ESLint'e yalnızca her dosya türünü hangi ayrıştırıcının okuyacağını belirtmeniz gerekir.

Yalnızca projenizin ihtiyaç duyduğu ayrıştırıcıları yükleyin.

Bilinen sınırlama. Vue ve Angular şablonlarında {{ content[key] }} gibi bir ifade no-dynamic-field-access tarafından kontrol edilmez. Script bloğunda yazılan dinamik okumalar normal şekilde yakalanır.